Gedichten voorgedragen op klimaatfestival

Waar gaat dit naar toe?

Is het eind van de wereld vlakbij?
Of is die opwarming pure aanstellerij?
Nee! Dat is het niet!
Hoog tijd dat iedereen het ziet!

Al die auto’s en fabrieken – te veel CO²
Tonnen afval ronddrijvend in de zee
Neem eens de fiets of ga te voet
Toon ons het voorbeeld hoe het moet

Hier is het te droog, daar te nat.
Red de planeet, ‘t is onze mooiste schat
Hittegolven, tsunami’s en orkanen
Te veel slachtoffers met te veel tranen

Voor we het weten is het voorbij
En dan is het einde van de wereld nabij
Dus komaan, we slaan de handen in elkaar
Want zo is het niet meer houdbaar

We krijgen geen tweede kans
Dus breng de wereld terug in balans
Het is nu of nooit
Haast je! Voordat al het ijs is ontdooit

Het is zoals ik zei:
Die opwarming is geen aanstellerij! 


Oorlog en Vrede

Soms heb je zo’n tijd
Dan ben je de hoop helemaal kwijt.

Angst verdriet en lijden,
En niets dat je ervan kan bevrijden.

Maar waarom?
Kunnen we niet gewoon vrienden zijn?
Waarom al dat geweld?
Vrede is ook fijn!

Dus doet iedereen mee?
Het zit in de kleine dingen.
Dat is mijn idee.
Alleen zo kunnen we oorlog overwinnen.


Vakantie

In de vakantie had ik eens een hondje,
Dat was wel speciaal.

Hij had maar 3 pootjes,
Dat was niet ideaal.

Ook viel zijn staartje er soms af,
En zei hij ‘miauw’ in de plaats van ‘waf’.

Toch was hij heel lief,
Een echte hartendief.

Niet waar hoor…
Dit was allemaal gelogen
Alles uit mijn duim gezogen!

En verder kan ik niets meer verzinnen.
Er komen geen ideeën meer binnen.

Weet je: laat het maar aan een ander,
Poëzie is niets voor Xander.